Overspannen

Juist, ik ben dus overspannen.. En wat nu?
Dat heb ik me de afgelopen dagen wel afgevraagd. En ik heb het er ook wel met wat mensen over gehad.. Wat als ik nu stop met mijn studie, en de komende tijd alleen maar dingen doe waar ik (hopelijk) blij van word? Is dat een goed idee?

Ik word in ieder geval gesteund door de mensen die ik dat gevraagd heb. Ze denken dat het goed voor me is om nu even niet te druk te zijn, en vooral het "moeten" er dus af te halen. Mijn keuze is nu dus wel gemaakt..

Ik moet (nee, ik moet niets, maar toch moet het wel..) dat nu alleen nog even aan mijn studieadviseur melden. Daar zal ik dus binnenkort maar even een afspraak mee maken. Hij vond het niet zo'n heel goed idee, omdat ik dan misschien mijn studie niet afmaak. Maar ik wíl heel graag mijn studie afmaken, ik krijg het nu alleen niet voor elkaar. En ja, dat is dus best wel lastig...

Ik heb voor de komende tijd in ieder geval alles afgezegd. En ik ga alleen maar dingen doen die ik leuk vind. En wie weet, over een paar weken, heb ik ineens zin om woordjes te gaan leren? Ik kan dan zonder druk gaan leren. Maar alleen als het beter met mij gaat. Want dat staat op dit moment voorop. Ik moet eerst "beter" worden. Want ja, ik ben een soort van ziek.. Zoals m'n therapeute tegen mij zei: Tsja, als je een gebroken been hebt, dan zien mensen het aan je. Bij jou zien mensen het niet (behalve dat je veel moe bent enzo..). Het lijkt dus alsof je je aanstelt, maar dat is zeker niet zo.. En bij een gebroken been weet je dat het met een paar weken weer klaar is, dat weet je nu niet.. Maar, je stelt je zeker niet aan, en dat moet er bij jou nog even in...
Inderdaad, want het voelt alsof ik me aanstel. Hoewel ik daar de laatste paar dagen ook wel van teruggekomen ben. Ik weet nu dat ik me niet aanstel, en dat het gewoon écht niet goed gaat. En daar moet wat aan gebeuren!

Dus, klaar om er wat aan te doen! Ik ga ervoor :)