Hoe doe je dat? Mama is sinds gisteren weer thuis. Er is nu 24 uur per dag iemand bij haar, zodat ze nooit meer alleen is; een hele geruststelling!
Maar nu moet ik doorgaan met mijn eigen leven. Hoe doe ik dat? Mijn leven draait op dit moment om mijn moeder. Lastig hoor.. Ik voel me schuldig als ik lach, omdat m'n moeder thuis in bed ligt en niets meer kan. Ik durf niets te gaan doen, bang dat ik een telefoontje krijg dat er iets met mama aan de hand is..
Hoe ga ik door met mijn leven? Ik vind dat moeilijk..
Dat is ook moeilijk. Je kunt dat ook niet echt. Want bij alles wat je doet, telkens weer is er een moment dat je aan je moeder denkt. En dan voel je je natuurlijk schuldig als je lacht. Maar je weet ook dat je moeder niet zou willen dat je je schuldig voelt. Lachen kun je ook niet tegenhouden. Dit is gewoon een moeilijke tijd. Je staat een beetje buiten jezelf, lijkt het. Je moet het zelf een plekje leren geven. Niemand kan je hier bij helpen. Maar ze kunnen er wel voor je zijn om naar je te luisteren, je blog te lezen, mee te leven en je te troosten. Ik hoop dat dat je een beetje door deze moeilijke tijd heen helpt.
BeantwoordenVerwijderenSterkte meisje.
I miss you too!
BeantwoordenVerwijderen