donderdag 17 februari 2011

Telefoontje, ambulance, ziekenhuis.

Dat was ongeveer mijn zondagavond...
Ik kreeg rond half 10 een telefoontje. Thuiszorg. Of ik snel naar mama haar huis wilde komen, aangezien zij mijn moeder in een epileptische aanval had gevonden waar ze niet meer uit wilde komen. Dus wij zijn de auto in gesprongen en 10 minuten later waren we bij mama thuis. De ambulancebroeders waren er al, en zij waren al met mama bezig. Op dat moment was ze nog steeds helemaal weg (we weten niet wanneer de aanval begonnen is aangezien ze alleen was. Maar het vermoeden is er dat ze zeker een half uur tot een uur weg geweest is). We zijn met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht en daar werd mama opgenomen op "urgente zorg". Tijdens de rit naar het ziekenhuis werd ze al wat rustiger, en toen we in het ziekenhuis aankwamen lag ze niet meer te shaken. In de uren daarna kwam ze heel langzaam weer bij.
Om half 2 zijn wij weer naar huis gegaan.. Maar pff, dan kun je echt niet meer slapen. Ik heb heel weinig geslapen, van kwart voor 4 tot kwart voor 8 ofzo. En maandag zijn we weer naar het ziekenhuis gegaan. Ze werd overgeplaatst naar neurologie. Op dit moment ligt ze nog steeds in het ziekenhuis. Ze mag pas naar huis als er 24 uur per dag zorg voor haar geregeld is. We laten mama niet meer alleen thuis liggen, want dat kan gewoon écht niet meer.
Over een uur hebben we een gesprek met de neuroloog, en vanmiddag hebben we nog een gesprek met maatschappelijk werk. "Hoe nu verder?" is vooral de vraag die we moeten beantwoorden. Ik ben benieuwd.

Nu moet ik eerst weer proberen mijn leven weer een beetje in te delen. Op dit moment voelt het alsof ik 2 levens leef. Mijn eigen, maar ook dat van mama. Ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat haar betalingen te doen, alles te regelen voor het nieuwe appartement en ga zo maar door. Ook probeer ik mijn vrienden/kennissen, maar ook háár vrienden/kennissen op de hoogte te houden over hoe het met haar gaat. En daar moet ik nog even een weg in proberen te vinden. Want de afgelopen 3 dagen heb ik niet 1 rustmomentje gehad.. En daar ben ik zwaar aan toe..

Geen opmerkingen:

Een reactie posten