maandag 16 mei 2011

Alweer een week verder

Tsja, de tijd gaat snel... En ik wilde nog zoveel typen, maar sinds mama er niet meer is heb ik weinig zin meer om te typen? Het lijkt alsof het nu minder belangrijk is om dingen te typen. Maar goed, korte samenvatting:

Vakantie Egmond
Martijn en ik zijn 3 daagjes naar Egmond aan Zee geweest. Dat is inmiddels alweer 2 weken geleden. Het was heerlijk, even lekker uitwaaien! Vooral weinig gedaan.

Marco Borsato
Op 11 mei zijn we naar het concert van Marco Borsato geweest. Het was ontzettend gaaf, maar tegelijkertijd ook zo emotioneel. Ik wist na het concert gewoon niet wat ik moest voelen. Ik was eerder verdrietig dan dat ik uitgelaten was. Iemand zei me: "De muziek van Marco Borsato is emotie. En met alles wat jij de laatste tijd meegemaakt hebt, is het helemaal niet raar dat je dat zo voelt..." Erg mooie woorden! Ik zou graag nog een keer naar een concert van hem gaan :-)

Opa
De laatste dag van de vakantie in Egmond zijn we nog naar opa en oma gegaan. Opa voelde zich niet goed en de huisarts werd erbij gehaald. En opa werd opgenomen in het ziekenhuis... Wéér een ambulance, wéér een ziekenhuis. Een week later kwam hij weer thuis. Wéér een bed in de kamer, wéér een rolstoel, wéér een postoel. Hij heeft darmkanker met uitzaaiingen in de lever. Er is niets meer aan te doen en het kan wel eens heel snel gaan. Tsja, de slechte soap gaat gewoon door. Afgelopen vrijdag zijn we bij opa geweest, en komende woensdag ga ik er maar weer even heen.

Nou, dat was weer een korte update :-)
Met mij gaat het redelijk op dit moment. Sommige mensen denken dat ik mijn leven nu wel weer op kan pakken omdat ik de stress rondom mama niet meer heb. Dat laatste is ook wel zo, maar ik ben mijn mama nu wel kwijt... Sommige mensen lijken dat even te vergeten ofzo? Ik neem ze niets kwalijk hoor, want zij weten gelukkig niet hoe het voelt. Maar ik moet wel leren leven zonder mijn mama. En vooral het eerste jaar zullen er heel veel moeilijke momenten zijn. Bepaalde data die belangrijk zijn, bepaalde feestdagen. Alle dagen voor het eerst zonder mama. Dus nee, ik ben er nog niet overheen. En ik weet niet of ik er ooit wel overheen kom. Tuurlijk, het wordt makkelijker naarmate de tijd verstrijkt. Maar er overheen. nee, dat niet.

3 opmerkingen:

  1. Sterkte mop(L) Met en het proberen een plaatsje te geven van je mama en met dit slechte nieuws voor je opa...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Laura,

    Die emnsen die denken dat je je leven nu zo weer op kunt pakken, hebben geen idee. Dan kun je wel denken ik neem ze niks kwalijk, en dat is ook goed. Maar sommige mensen denken er te makkelijk over. Inderdaad, het eerste jaar kent vreselijke momenten. Al die bijzondere dagen zonder, die zijn zwaar. Dan voel je het verlies het meest. Rouwen doe je niet maar een paar weekjes..... Sterkte, en neem de tijd. En laat je gevoelens komen. En leun op je echte en begripvolle vrienden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lau, je schrijft zo mooi. Ik lees je blogs ook precies in jouw stem, alsof je het verteld, best vreemd. Ik vind het heel sterk van je hoe goed je met alles omgaat en ik wens je veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen