Gedicht

Binnenkort schrijf ik hier over het afscheid van mama, en over hoe de afgelopen weken verlopen zijn. Maar ik wil voor nu het gedicht typen wat op de crematie van mama voorgelezen is. Ik vind het een heel mooi gedicht.

Vanaf vandaag leef jij in mij
Je bent niet in deze aula, niet in deze kist
Je bent niet op de plekken waar je wordt gemist
Daar ben je niet, je bent veilig, veilig in mij

Daar kan ik met je praten en antwoord geven,
dan blijf je bestaan in mijn leven
Neem mijn ogen, kijk met mij
neem mijn voeten en loop met mij
we gaan naar huis toe, wij allebei,
vanaf vandaag leef jij in mij

We zullen lachen en weer plannen maken,
neem mijn mond en lach met mij,
neem mijn handen en voel met mij,
wat je nog wou doen, doe ik erbij,
vanaf vandaag leef jij in mij

Haal weg die kaarsen en die bloemen,
verscheur de krant waar ze je naam in noemen
Neem mijn ogen en kijk met mij,
neem mijn hart en leef met mij,
want jouw dood is nu voorbij,
vanaf vandaag leef jij in mij