Al bijna 2 maanden zonder mama... En het lijkt alsof het de dag van gisteren was. Hoewel, er zijn al zoveel momenten geweest dat ik graag de telefoon gepakt had om mama te bellen... Gewoon even vertellen wat er is gebeurd, of even om advies vragen... Ik weet wel dat dat vanaf januari al niet echt meer kon, maar nu is het toch anders.
Vandaag heb ik voor het eerst de foto's gekeken die tijdens de crematie gemaakt zijn. Er zitten hele mooie foto's tussen! Heb ook weer de muziek op staan die op haar crematie gedraaid werd... Soms heb ik van die dagen... Net of ze nog even dichtbij is...
Gisteren liep ik met Martijn in de stad en hadden we het over mama. Toen vloog er weer een witte vlinder langs... Blijft bijzonder. De week tussen het overlijden van mama en haar crematie hebben we zoveel witte vlinders gezien. Ik had haar gevraagd of ze als wit vlindertje langs wilde vliegen... Nou, dat doet ze dus blijkbaar! Tijdens de crematieplechtigheid van opa vloog er een zwarte vlinder voor het raam. Martijn zei al: Dat was mama in haar rouwkleren...
Lieve lieve mama, ik mis je!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten