Opa is op 9 juni rond kwart over 3 's nachts overleden...
Het afscheid nemen is dus niet meer gelukt. Maar ik heb gehoord hoe hij er de laatste 2 dagen bij lag, en dat schijnt geen fijn aangezicht geweest te zijn... Dus misschien is het maar beter dat ik hem nog in gedachten heb zoals hij 2 weken geleden was...
Toch zijn we donderdag wel naar Den Helder geweest. We hebben oma geknuffeld en we hebben opa nog gezien. Ook natuurlijk m'n tante, oom en nicht geknuffeld. En daarna op naar Hippo om Mara te bewonderen! Wat een schattig kindje is het toch :-) En wat doet Marloes het goed! Het was pas 2 dagen na de bevalling, maar ze zat er alweer bij alsof het al een week geleden was. Het was fijn om daar te zijn.
Tsja, en nu gaan we ons opmaken voor een 2e uitvaart binnen 7 weken (dinsdag is opa z'n uitvaart). Het is niet wijs dat 7 weken geleden mama er nog was (precies 7 weken geleden om 19.15u overleed ze), en dat nu mama én opa er niet meer zijn, en dat Mara in de tussentijd geboren is... Een slecht scenario voor een slechte soap.
Het laura,
BeantwoordenVerwijderenWat vreselijk dat je je Opa ook nog kwijt bent. Maar ik moet eerlijk zijn dat ik met een mond vol tanden sta te kijken naar hoe positief je nog klinkt in je blog. Ik kan me steeds beter voorstellen hoe het voor je is. Waar heb jij de kracht vandaan gehaald om die begrafenis te doen. Ik denk niet dat ik in staat zou zijn om kleren te gaan kopen voor de begrafenis van mijn moeder. Ik hoop dat je het nog een beetje red.
Met mezelf gaat het wat minder. Ik ga elke weer weer naar mijn school in friesland. Waar ik op kamer zit. Daar zit ik dan iets van 4 tot 3 dagen en ga dan weer naar mijn ouders. Nu het ik de afgelopen twee weken niet eens mijn kamer verlaten en in bed gelegen. Ik wow niet meer. Zelf mijn eten kwam er moelijk in. Ben ook iets van 5 kilo kwijt.